Kennismaken met dragen

Ken je dat?
Je bent zwanger en neemt je voor om je kindje, als het geboren is, niet te laten huilen, lekker bij je te houden en oh ja, ondertussen heb je natuurlijk tijd voor jezelf want baby’s slapen toch alleen maar?
De realiteit blijkt anders. Of tenminste, in mijn geval.
Wat heb ik met mijn 1e kind getobd. Inmiddels is ze 10 jaar en om je niet in de spanning te laten zitten; alles is helemaal goedgekomen.
Tijdens de zwangerschap kocht ik zo’n fijne rekbare doek, want dat leek me zo fijn.
Het knopen zou wel goedkomen, dacht ik; hoe moeilijk kon dat zijn? Wat minder goed kwam, was dat ze de wagen en de box net zo prettig vond als de doek en dat mijn omgeving me maar raar vond, iedere keer dat kind in de doek met veel gedoe voor ze (naar mijn idee) goed zat. 
Als ik nu foto’s terugzie, schaam ik me rot, maar goed, ik wist niet beter en ze is nooit uit de doek gevallen.
Met 3 maanden bleek ze ernstige koemelkeiwitallergie te hebben. Ik heb nog nooit zoveel op de bank gezeten of rondjes gelopen met haar in mijn armen als toen.

Bij de 2e, 6 jaar later, pakte ik het anders aan. Een geweven doek, want dat was makkelijker knopen had ik gehoord.
Alleen, dit meisje vond de doek niet prettig en ging iedere keer huilen als ik haar erin zette. De doek paste ook niet goed, maar ja, dan moest ik maar beter leren knopen dacht ik.
Pas toen ze naar de gastouder ging vanaf 3 maanden en zij haar in een zelfgemaakte mei tai zette, wat ze ook met andere kinderen wel deed, begon mijn dochter het dragen te accepteren. De box en de wagen vond ze ook meer dan prima en dat was toch wel net even sneller dan iedere keer met veel gedoe haar in de doek krijgen. Dat knopen, dat lukte me wel, maar terugkijkend deed ik zoveel verkeerd. Al doende leert men, zou je zeggen en dat was ook wel zo.
Zodra ze eenmaal kon kruipen met 8 maanden ging ze misschien 1x per week in de doek, als ze er tenminste langer dan 15 minuten in zou zitten naar verwachting. Knopen kon ik inmiddels wel, maar alleen de FWCC (Front Wrap Cross Carry), een knoop waarbij je kind op de buik gedragen wordt.
Nog steeds vond de omgeving het maar onzin, zeker omdat de wagen zoveel handiger is, volgens hen dan.

Bij de 3e had ik bedacht dat ik dat knopen nu toch echt goed wilde leren, want het leek me zo handig!
Zeker omdat de middelste nog maar 1,5 jaar was en ik niet alle tijd voor de baby zou hebben. De box stond ook klaar en de wagen was ook gereed, zodat ik mijn handen af en toe vrij zou hebben en mijn lijf voor mezelf. Deze jongen bleek echter zoveel behoefte aan mij te hebben; hij woonde in de doek! Letterlijk.. 
Inmiddels is hij 1,5 en nog steeds zit hij het liefste in de doek. Hij kan meer dan prima lopen, hij liep zelfs al erg vroeg, maar het liefste rent hij op mij af, lekker in de doek knuffelen.

Toen hij een week of 5 was, ontdekte ik Facebookgroepen, gericht op dragen. Er ging een wereld voor me open en een rabbithole, zoals ze dat noemen. Hierover later meer.

Hoe ben jij in de draagwereld terecht gekomen? Heb je je kind(eren) vanaf het begin gedragen?
Hoe reageerde jouw omgeving?

One thought on “Kennismaken met dragen

  1. Ik heb mijn kinderen nooit in een doek gedragen, maar in een draagzak. Overigens ook niet veel, want dat ging niet met mijn rug

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: